മാനവികത മത-രാഷ്ട്രീയ ഭേദമില്ലാതെ: മുഹറം ദിനത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഹിന്ദു വൃദ്ധന്റെ ചിതയ്‌ക്ക് തീകൊളുത്തി കാസർഗോഡ് IUML നേതാവ് ഇർഫാന ഇക്ബാൽ

ചിതയിലെരിയുന്ന ജീർണ്ണതകളും അതിർവരമ്പുകൾ ഭേദിക്കുന്ന മാനവികതയും സൃഷ്ടിച്ച പെണ്ണ്

കാസർക്കോട് : കുടുംബം എന്ന സുരക്ഷിതമെന്ന് നാം അഹങ്കരിക്കുന്ന സ്ഥാപനം എത്രത്തോളം ജീർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന സാക്ഷ്യപത്രമാണ് കാസർഗോഡ് മീഞ്ചയിലെ നാരായണൻ എന്ന അറുപത്തിനാലുകാരന്റെ അനാഥമായ അന്ത്യം. ഉൽപ്പാദനശേഷി നശിച്ച മനുഷ്യനെ ഒരു ഉപയോഗശൂന്യമായ ഉപകരണം പോലെ വലിച്ചെറിയുന്ന ആധുനിക സമൂഹത്തിന്റെ ക്രൂരമായ മനഃശാസ്ത്രമാണ് ഇവിടെ വെളിപ്പെടുന്നത്. ചോരയുടെയും മാംസത്തിന്റെയും ബന്ധങ്ങൾ കേവലം സാമ്പത്തിക വിനിമയങ്ങളായി ചുരുങ്ങുമ്പോൾ, വാർദ്ധക്യം എന്നത് തെരുവോരങ്ങളിലെ കടത്തിണ്ണകളിൽ ചുരുണ്ടുകൂടാൻ വിധിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ശാപമായി മാറുന്നു. ഇത് നമ്മുടെ സാംസ്കാരിക ബോധത്തിന്റെ മുഖത്തേറ്റ വലിയൊരു പ്രഹരം തന്നെയാണ്.

എന്നാൽ, സ്വാർത്ഥതയുടെ ഇരുൾ മൂടിയ ഈ കാലഘട്ടത്തിലും മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ കെടാത്ത ദീപശിഖയുമായി ഒരാൾ കടന്നുവരുന്നു എന്നത് പ്രതീക്ഷയുടെ തിരിനാളം കൊളുത്തുന്നു. ഇവിടെയാണ് മഞ്ചേശ്വരം ജില്ലാ പഞ്ചായത്തംഗവും മുസ്ലിം ലീഗ് നേതാവുമായ ഇർഫാന ഇക്ബാൽ എന്ന വനിത ചരിത്രത്തിന്റെ തിരുത്തൽ ശക്തിയാകുന്നത്. മതത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും ദുർബലമായ മതിൽക്കെട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ മനുഷ്യനെ തളച്ചിടുന്ന വികലമായ കാലത്ത്, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നാരായണന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരത്തിന് ചിതയൊരുക്കാൻ ആ പെൺകുട്ടി മുന്നോട്ടുവന്നത് കേവലമൊരു വാർത്തയല്ല; അതൊരു ദാർശനികമായ പ്രഖ്യാപനമാണ്.

മതങ്ങളെ റദ്ദാക്കുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ കാർമ്മികത്വം

മുഹറം എന്ന ത്യാഗസ്മരണകളുടെ പുണ്യദിനത്തിൽ തന്നെ, ഒരു ഹൈന്ദവ സഹോദരന്റെ അന്ത്യകർമ്മങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമായ ആചാരബഹുമാനങ്ങളോടെ ഒരു മുസ്ലിം വനിത കാർമ്മികത്വം വഹിച്ചു എന്നത് യാദൃശ്ചികമല്ല. അത് മതങ്ങളുടെ ബാഹ്യമായ ആചാരങ്ങൾക്കപ്പുറം ദീപ്തമായി നിൽക്കുന്ന മാനവികതയുടെ ആന്തരിക സത്യത്തെയാണ് വിളിച്ചോതുന്നത്. ആചാരങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും പേരിൽ പരസ്പരം കലഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തോട്, കർമ്മം കൊണ്ടാണ് ഇർഫാന സംവദിക്കുന്നത്.

"നാരായണേട്ടന്റെ അന്ത്യകർമ്മം ഒരു മകളായി ഞാൻ നിർവഹിച്ചു. മാനവികത മതത്തിനും രാഷ്ട്രീയത്തിനും ഏതൊരു അതിർവരമ്പുകൾക്കും മുകളിലാണ്."

ഇർഫാനയുടെ ഈ വാക്കുകൾ പാരമ്പര്യമായി നാം കൊണ്ടുനടക്കുന്ന പല പൊള്ളയായ വിശ്വാസങ്ങളെയും നിഷ്കരുണം റദ്ദാക്കുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം ചോരബന്ധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ഒരു മനുഷ്യനെ, യാതൊരു രക്തബന്ധവുമില്ലാത്ത ഒരുവൾ ഏറ്റെടുക്കുമ്പോൾ, ജീവശാസ്ത്രപരമായ ബന്ധങ്ങളേക്കാൾ വലുതാണ് സ്നേഹത്തിന്റെ മാനവിക ബന്ധമെന്ന് കാലം തെളിയിക്കുകയാണ്.

സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട അനാഥത്വവും സാന്ത്വനത്തിന്റെ ബദലുകളും

• അഭയത്തിന്റെ മാതൃക: മഞ്ചേശ്വരത്തെ ഷെയ്ഖ് സായിദ് ഫൗണ്ടേഷൻ എന്ന അഭയകേന്ദ്രത്തിലൂടെ അൻപതോളം അനാഥജന്മങ്ങൾക്ക് തണലൊരുക്കുന്ന ഇർഫാന, ആതുരസേവനം എന്നത് വെറുമൊരു ഔദ്യോഗിക കൃത്യനിർവ്വഹണമല്ല, മറിച്ച് അതൊരു ആത്മീയമായ കടമയാണെന്ന് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
• വ്യവസ്ഥിതിയോടുള്ള കലഹം: ഭരണകൂടത്തിന്റെയും (ജില്ലാ കളക്ടർ, മെഡിക്കൽ ഓഫീസർ) പ്രാദേശിക ഭരണസമിതികളുടെയും സഹായത്തോടെ അവർ നടത്തുന്ന ഈ ഇടപെടൽ, ദയാശൂന്യമായ ഒരു വ്യവസ്ഥിതിയോടുള്ള ക്രിയാത്മകമായ കലഹമാണ്.

കാസർഗോട്ടെ ചിരുകാളി ശ്മശാനത്തിൽ നാരായണന്റെ ചിതയ്ക്ക് ഇർഫാന ഇക്ബാൽ തീകൊളുത്തുമ്പോൾ, അവിടെ എരിയുന്നത് കേവലം ഒരു മനുഷ്യശരീരമല്ല; മറിച്ച് ഈ സമൂഹം ഇക്കാലമത്രയും കെട്ടിപ്പൊക്കിയ മത-ജാതി സ്പർദ്ധകളുടെയും, കപടമായ കുടുംബസ്നേഹങ്ങളുടെയും ജീർണ്ണതകളാണ്. മനുഷ്യനാണ് ഏറ്റവും വലിയ മതം എന്ന് പ്രസംഗപീഠങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നവർക്ക്, സ്വന്തം ജീവിതം കൊണ്ട് ഒരു പെൺകുട്ടി നൽകിയ ഏറ്റവും വലിയ മറുപടിയാണിത്. ഈ ചിതയിലെ അഗ്നിക്ക്, നമ്മുടെ മരവിച്ച ഹൃദയങ്ങളെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കാനും ഉണർത്താനുമുള്ള കരുത്തുണ്ട്. കാലം ഈ പ്രവർത്തിയെ ചരിത്രത്തിന്റെ സുവർണ്ണ ലിപികളിൽ തന്നെ അടയാളപ്പെടുത്തും.